Najgroźniejsze choroby, którymi zarazi nas pies, kot lub chomik

„Każde zwierzę ma patogeny, które mogą zostać przeniesione na człowieka, a każdy człowiek jest narażony na taką infekcję” – powiedział serwisowi PopSci Jason Stul, lekarz weterynarii. To samo źródło wyróżnia kilka wyjątkowo nieprzyjemnych chorób, którymi mogą nas zarazić domowe pupile.

Patogenem może zarazić się każdy, nawet osoba w pełni zdrowa. Wiadomo, że szczególnie narażeni na infekcje są ludzie z osłabionym układem odpornościowym - dzieci, chorzy na raka, kobiety w ciąży czy osoby starsze. Właściciel kota, psa czy gryzonia może jednak zachowywać środki ostrożności, które w pewnym stopniu zabezpieczą przed potencjalną infekcją.

Reklama

Lekarze weterynarii zalecają mycie rąk pod każdym kontakcie ze zwierzęciem, sprzątanie odchodów w rękawiczkach, przemywanie ran po ukąszeniach i zadrapaniach, trzymanie kotów w mieszkaniu, uniemożliwianie psom jedzenia przypadkowo napotkanych resztek pokarmu i picia wody z ubikacji czy utrzymywanie zwierząt w jak najlepszym zdrowiu.

Przejdźmy jednak do konkretnych przypadków patogenów, którymi mogą nas zarazić ulubione zwierzaki.

Capnocytophaga canimorsus

Bakterię C. canimorsus znaleziono w ślinie 74 proc. psów i 57 proc. kotów. Powoduje zatrucie krwi, niewydolność oddechową i zapalenie opon mózgowych. Prewencyjnie należy zdezynfekować miejsca zranione przez zwierzę i zażyć antybiotyki.

Bartonella henselae (choroba/gorączka kociego pazura)

Jest to bakteryjna choroba przenoszona przede wszystkim przez małe koty. Czynnikiem chorobowym są bakterie Gram-ujemne, które przenikają do organizmu na skutek zadrapania. Początkowo nie daje objawów, lecz po upływie kilku tygodni pojawia się gorączka, powiększenie węzłów chłonnych mogących ulegać ropieniu, przebiciu i samoistnej ewakuacji treści ropnej. W większości przypadków ma jednak łagodny przebieg i mija po upływie około 10 dni. Prewencyjnie zaleca się dokładne przemywanie ran po zadrapaniach.

Campylobacter jejuni

Jest bakterią Gram-ujemną występującą w odchodach zwierząt - również psów i kotów. W USA odnotowuje się od 2 do 4 mln przypadków zachorowań rocznie. Śmiertelność jest niewielka i wynosi około 0,08 proc. C. jejuni wywołuje gorączkę, osłabienie organizmu, bóle podbrzusza, mdłości stany zapalne jelit. Prewencyjnie zaleca się sprzątanie po pupilach w rękawiczkach i mycie rąk po kontakcie ze zwierzęciem.

Brucella canis (bruceloza psów)

Bruceloza jest groźną chorobą zakaźną ludzi i zwierząt. Przewlekły stan zapalny prowadzi najczęściej do zaburzeń w funkcjonowaniu układu rozrodczego, co stwarza ryzyko poronień i niepłodności. U psów drobnoustroje znajdują się w najądrzach i gruczole krokowym, skąd wydostają się wraz z moczem i spermą - czytamy w artykule opublikowanym w Biuletynie Klubu Doga Niemieckiego. Prewencyjnie zaleca się mycie rąk po kontaktach ze zwierzętami.

Pozostałe choroby i wywołujące je patogeny znajdują się na kolejnej stronie.

Chlamydophila psittaci (ornitoza)

Drobnoustrojem możemy zarazić się od ptactwa domowego i gospodarskiego na skutek wdychania pyłu zawierającego drobinki wysuszonego kału. W pierwszej fazie choroby pojawiają się gorączka, dreszcze, osłabienie, nadwrażliwość na światło, krwawienie z nosa, bóle brzucha i nudności. W drugiej fazie mogą pojawić się bolesny suchy kaszel, krwioplucie i bóle w klatce piersiowej, ponieważ najczęściej zajmowane są płuca. W 1 proc. przypadków ornitoza kończy się śmiercią. Profilaktyka sprowadza się do częstego mycia klatek i usuwania odchodów - oczywiście w rękawiczkach.

Leptospira interrogans (leptospirozy, krętkowice)

Grupa chorób odzwierzęcych wywoływanych przez krętki. Przebiega dwuetapowo, przy czym pierwszy związany jest bezpośrednio z bakterią, a drugi z odpowiedzią immunologiczną organizmu. Najgroźniejsze w przypadku L. interrogans są powikłania: uszkodzenia wątroby i nerek, a rzadziej zapalenie mięśnia sercowego, płuc czy zespół ostrej niewydolności oddechowej. Bakterie mogą znajdować się w moczu psów, kotów czy gryzoni, więc należy go unikać.

Toxoplasma gondii (toksoplazmoza)

T. gondii występuje u 200 gatunków ptaków i ssaków, ale ostatecznym żywicielem są kotowate, np. koty domowe. Toksoplazmoza jest jednym z najczęstszych zakażeń pasożytniczych. Oocysty pasożyta są wydalane z odchodami, więc do zarażenia może dojść w przypadku nieodpowiedniego dbania o higienę. Do objawów należą: gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, zapalenie mózgu i opon mózgowych czy zmiany pozapalne zajętych narządów. Aby ustrzec się przez toksoplazmozą, należy unikać wyprowadzania kotów na spacery i kontaktów z obcymi zwierzętami.

Lymphocytic choriomeningitis

Nosicielami tego wirusa mogą być gryzonie - chomiki, myszy, szczury. Do zarażenia dochodzi wówczas, kiedy mocz, ślina lub odchody nosiciela dostaną się do organizmu człowieka. Pierwsze objawy są dość łagodne, ale infekcja może przerodzić się w zapalenie mięśnia sercowego i mózgu. Prewencyjnie zaleca się mycie rąk po sprzątaniu klatek gryzoni.

Dowiedz się więcej na temat: choroby odzwierzęce | zoonozy | PSY (Park Jae-Sang) | koty