Reklama

Szczątki "obcego" świata pod powierzchnią Ziemi

​Pod powierzchnią Ziemi może być ukryty "obcy" świat, który umożliwił uformowanie się Księżyca.

Reklama

Naukowcy uważają, że Księżyc powstał, gdy planeta wielkości Marsa - znana jako Thea - uderzyła w Ziemię pod kątem 45 stopni około 4,5 mld lat temu. W wyniku tego kawałki Thei i Ziemi zebrały się na orbicie naszej planety, by ostatecznie uformować Księżyc.

Reklama

Mimo iż fragmenty Thei utworzyły Księżyc, część planety została całkowicie utracona. To prowadzi do kolejnego pytania: co stało się z resztą? Czy Thea została wyrzucona w przestrzeń kosmiczną, czy też pozostałe odłamki skalne wyparowały?

Naukowcy połączyli teraz obie teorie, sugerując, że duża część Thei może być uwięziona pod powierzchnią Ziemi.

Pod Ziemią znajdują się dwie gigantyczne masy - jedna pod południowym Atlantykiem, a druga pod Afryką - znane jako duże prowincje o niskiej prędkości ścinania (LLSVP). Naukowcy wiedzą o istnieniu tych gigantycznych mas niezwykle gęstego materiału, ponieważ mogą one powodować zakłócenia w ziemskim polu magnetycznym. Obie LLSVP są tak duże, że mierzą ponad 100 razy więcej niż Mount Everest, najwyższy szczyt na Ziemi. Anomalia południowoatlantycka (SAA) jest szczególnie interesująca dla naukowców, ponieważ powoduje lokalne osłabienie pola magnetycznego naszej planety, które rozciąga się od Chile do Zimbabwe. 

Czym naprawdę są LLSVP? Jedna z teorii mówi, że są to części jądra Ziemi, składające się z "termochemicznych stosów" gęstej skały, które się oderwały. Inna hipoteza zakłada, że są to formacje tak stare jak sama Ziemia i odgrywające ważną rolę w ewolucji naszej planety. Teraz jednak eksperci łączą teorię Thei z teorią LLSVP, aby postawić tezę, że pod Ziemią spoczywa gęsta część "obcego" świata.

- Teoria wielkiego zderzenia jest jednym z najlepiej zbadanych modeli formowania się Księżyca, ale bezpośrednie dowody wskazujące na istnienie impaktora Thea pozostają nieuchwytne. Wykazujemy, że płaszcz Thei może być o kilka procent wewnętrznie gęstszy niż płaszcz Ziemi, co umożliwia materiałom płaszcza Thei opadanie do najniższego płaszcza Ziemi i gromadzenie się w termochemiczne stosy, które mogą powodować obserwowane sejsmicznie LLSVP - powiedział Qian Yuan z Uniwersytetu Stanowego Arizony, specjalizujący się w badaniach dynamiki płaszcza Ziemi.

Wyniki najnowszych badań są zgodne z wcześniejszymi analizami, które pokazują, że sygnatury chemiczne LLSVP są co najmniej tak stare jak Thea.

INTERIA.PL

Reklama

Dowiedz się więcej na temat: Thea | powstanie Księżyca