Sony Alfa 33 - nowy rodzaj lustrzanki

Alfa 33 to z pozoru kolejna, typowa lustrzanka. Aparat wyposażony został w 14-megapikselową matrycę CMOS Exmor APS HD o rozmiarze APS-C, procesor obrazu Bionz i nowy, 15-polowy system automatycznego ustawiania ostrości. Sensor lustrzanki posiada system usuwania zanieczyszczeń i mechanizm stabilizacji Super SteadyShot, a mocowanie obiektywu pozwala na współpracę z optyką z bagnetem typu A. Nic szczególnego? A jednak!

Nieruchome, półprzepuszczalne lustro - najbardziej innowacyjny element Alfy 33 /materiały prasowe

W Alfie 33 zastosowano rozwiązanie, które sprawia, że aparat ten trzeba uznać za konstrukcję wyjątkową. Mowa tu o nieruchomym, półprzepuszczalnym lustrze. Jak to działa? W tradycyjnym aparacie DSLR światło wpadające przez obiektyw do korpusu odbijane jest przez lustro i kierowane do wizjera oraz w stronę czujników autofokusa. Podczas fotografowania lustro unosi się i światło dociera także do serca aparatu, czyli do matrycy. Tak powstaje zdjęcie. W alfie 33 lustro jest nieruchome i część światła przenika przez nie bezpośrednio na matrycę, a część odbijana jest na czujniki AF.

Efekt zastosowania przezroczystego lustra jest taki, że aparat pozbawiony został tradycyjnego wizjera (zastąpił go wizjer cyfrowy, taki jak w kompaktach i aparatach z wymienną optyką) lecz pozwala na ciągłe działanie podglądu na żywo z wykorzystaniem autofokusa opartego na detekcji fazy. Ostrość nastawiana jest bez przerwy, nie tylko podczas fotografowania, ale także w trakcie nagrywania filmów. Skutkiem ubocznym wykorzystania nietypowego lustra jest natomiast dość znaczna - bo wynosząca ok. 1/3 EV - utrata światła docierającego do matrycy.

Tyle teorii. A jak Alfa 33 spisuje się w praktyce? Odpowiedź na to pytanie znaleźć można w naszym teście. Zapraszamy do lektury.

Budowa aparatu

Pod względem budowy - przynajmniej zewnętrznej - Alfa 33 wygląda jak typowa lustrzanka. Z przodu korpusu umieszczone zostały: przycisk podglądu głębi ostrości, przycisk zwalniania obiektywu, przełącznik trybu ustawiania ostrość AF/MF (należy z niego korzystać, gdy do aparatu "zapięto" obiektyw pozbawiony własnego przełącznika trybu AF) oraz klawisz podnoszący wbudowaną lampę błyskową.

Alfa 33 widziana od tyłu /materiały prasowe

Na górnym panelu obudowy, na lewo od flesza, znajdziemy pokrętło trybów oraz przycisk uruchamiający główne menu. Po przeciwnej stronie, przy gripie, umieszczono spust migawki z włącznikiem zasilania oraz przyciski: FINDER/LCD (przełączanie między cyfrowym wizjerem i głównym wyświetlaczem LCD), regulacji zakresu dynamicznego zdjęć - D-Range, nagrywania filmów, kompensacji ekspozycji i blokady ekspozycji - AEL. Z przodu gripu znajduje się natomiast jedyne w aparacie pokrętło regulacyjne.

Na tylnej ścianie korpusu, po prawej stronie ekranu, umieszczone zostały: klawisz menu podręcznego (Fn), przycisk nawigacyjny z przełącznikami - DISP (zmiana układu informacji wyświetlanych w wizjerze/na ekranie), trybu migawki i funkcji autobraketingu, czułości, balansu bieli i szybkiego ustawiania ostrości (AF) oraz klawisze podglądu i usuwania zdjęć.

Zestaw złącz aparatu, obejmujący gniazda HDMI oraz USB, a także wejścia dla wężyka spustowego i zewnętrznego mikrofonu umieszczono z prawej strony korpusu. U jego podstawy znajdziemy natomiast - jak w większości lustrzanek - komorę baterii, w której znalazło się także miejsce na karty pamięci - SD/SDHC/SDXC lub Memory Stick.

Korpus Alfy 33 jest poręczny (choć mógłby być trochę większy), posiada dobrze wyprofilowany grip i zapewnia dużą wygodę kadrowania. Układ przycisków sterujących także został pomyślany bardzo ergonomicznie i pozwala na szybką, intuicyjną obsługę najważniejszych funkcji aparatu. Dobre wrażenie bardzo psuje jednak dość kiepska jakość plastiku, którym pokryto korpus.