Kino domowe Diora - reaktywacja legendy?

materiały prasowe

DIORA Spółka Akcyjna (poprzednio Zakłady Radiowe DIORA) rozpoczęła działalność dnia 8 listopada 1945 r. Początki DIORY nierozerwalnie wiążą się z nazwiskiem pioniera polskiej radiotechniki - Wilhelma Rotkiewicza. Pod jego kierownictwem uruchomiono zakład i zorganizowano produkcję pierwszych - montowanych jeszcze ze złomu radiowego - odbiorników o nazwie "Ludowy". W 1948 r. zrodził się pierwszy polski radioodbiornik - powszechnie znany "Pionier", sześcioobwodowa superheterodyna.

W połowie lat pięćdziesiątych klienci zaczęli poszukiwać odbiorników wyższej klasy. W odpowiedzi na to zainteresowanie w 1955 r. DIORA wprowadza na rynek odbiornik "Śląsk". Był to pierwszy, opracowany w kraju, odbiornik, w którym obrotowy przełącznik zakresów zastąpiony został przełącznikiem klawiszowym. Pierwszym polskim odbiornikiem radiowym przystosowanym do odbioru sygnałów w zakresie UKF było diorowskie "Podhale" z 1957 r.

Pod koniec lat pięćdziesiątych dotarła do DIORY nowa technika, eliminująca tradycyjny korpus radioodbiornika, tzw. chassis. Pierwszy odbiornik w technologii płytki drukowanej pojawił się w 1960 r. Był nim "Kos". W 1959 r. DIORA weszła na rynek odbiorników telewizyjnych. Podstawą produkcji był 14-calowy odbiornik wyposażony w kineskop o kącie odchylania 70 stopni . W 1972 r., gdy DIORA wprowadziła na rynek pierwszy w Polsce pełno - stereofoniczny tranzystorowo - lampowy odbiornik "DSL-201".

W latach '70 i '80 firma Diora należała do Zjednoczenia Przemysłu Elektronicznego UNITRA. W tym czasie trwały już prace nad "wymarzonym radiem dla każdego", Amator - stereo ujrzał światło dzienne w czerwcu 1976 r. Na kilka lat stał się "Amator" najpopularniejszym standardowym radioodbiornikiem z grupy stereo. W zmienionych wersjach był produkowany jeszcze w roku 1985. DIORA opanowała produkcję sprzętu klasy Hi - Fi w początkach lat siedemdziesiątych. Zaowocowało to wprowadzeniem na rynek w 1972 r. pierwszego polskiego radioodbiornika klasy Hi - Fi o nazwie "Meluzyna".

W tym samym czasie we współpracy z japońską firmą Sanyo Electric Co. Ltd konstruowano nowoczesny odbiornik stereofoniczny "Elizabeth". Koniec lat dziewięćdziesiątych to początek końca tej zasłużonej dla polskiej radiotechniki fabryki. Ze spółki wyodrębniono kilka mniejszych spółek (Dionar, Diotech, Diora-serwis, Galwanizer, Diora Świdnica), a sama spółka-matka ogłosiła upadłość. We wrześniu 2006r sąd gospodarczy wykreślił DIORA S.A. z rejestru podmiotów gospodarczych. W 2004r. Marka DIORA zostaje sprzedana i zmienia właścicieli. Od tego czasu trwały poszukiwania inwestora branżowego lub finansowego oraz prace nad stworzeniem prototypu wzmacniacza lampowego.